Transarteri\u00eble radio-embolisatie (TARE) is een minimaal invasieve procedure voor de behandeling van levertumoren, zoals hepatocellulair carcinoom (HCC) of levermetastasen. Bij deze techniek worden radioactieve microsferen (bolletjes) direct in de tumor ingebracht via de leverslagader. Dit combineert de voordelen van gerichte bestraling met embolisatie om de tumorgroei te remmen. De procedure wordt uitgevoerd door een interventieradioloog in samenwerking met een nucleaire arts en is een belangrijke optie voor pati\u00ebnten die niet in aanmerking komen voor chirurgie of systemische therapie.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
TARE is geschikt voor pati\u00ebnten met (niet-operabele) levertumoren of uitzaaiingen naar de lever. De procedure kan zowel als primaire (eerste) behandeling worden ingezet, als in combinatie met andere therapie\u00ebn, zoals systemische chemotherapie of immunotherapie. Het is een uitstekende optie voor een uiteenlopende groep pati\u00ebnten, gaande van een enkel klein letsel in de lever, tot en met zeer verspreide leverziekte. Het kan ook gebruikt worden om de tumor te verkleinen of verdere groei te voorkomen, om hierna chirurgische resectie, ablatie of levertransplantatie mogelijk te maken. Het uiteindelijke doel van TARE is het verlichten van symptomen en het verlengen van de overleving. <\/p>\n\n\n\n
Voorafgaand aan de behandeling ondergaat de pati\u00ebnt een uitgebreide screening, inclusief beeldvorming (CT-scan, MRI of PET-scan), uitwerking van de leverfunctie en een angiografie om de bloedtoevoer naar de tumor in kaart te brengen. Tijdens deze katheterangiografie wordt door de interventioneel radioloog een proefembolisatie uitgevoerd om te verzekeren dat de radioactieve deeltjes niet naar andere organen stromen waarna een PET\/CT-scan wordt verricht door nucleair geneeskundigen. De pati\u00ebnt ondergaat dus \u00e9\u00e9nmaal een proefprocedure, en daarna pas de embolisatie met de sterk radio-actieve partikels. <\/p>\n\n\n\n
De procedure gebeurt meestal onder plaatselijke verdoving en lichte sedatie. Een dunne katheter wordt via een slagader in de lies (of pols) ingebracht en naar de leverslagader geleid, tot zo selectief mogelijk in de aftakkende tumortakjes. Vervolgens worden radioactieve microsferen (Yttrium-90) via de katheter in de tumor ge\u00efnjecteerd. Deze microsferen blokkeren de bloedtoevoer en geven gedurende enkele dagen een extreem hoge maar lokale stralingsdosis af aan de tumor, terwijl het omliggende gezonde leverweefsel grotendeels gespaard blijft. <\/p>\n\n\n\n
De procedure duurt doorgaans twee keer een 90-tal minuten. De pati\u00ebnt blijft na de behandeling enkele uren tot een dag in het ziekenhuis ter observatie. Vanaf het toedienen van de radio-actieve partikels treedt er frequent wat lichte buikpijn, vermoeidheid en misselijkheid op, maar dit is meestal van korte duur en goed behandelbaar. <\/p>\n\n\n\n
Het effect van TARE wordt enkele weken na de laatste procedure beoordeeld met een follow-up scan. Afhankelijk van de respons kan de behandeling herhaald worden. TARE is een effectieve therapie die de tumorgroei kan afremmen en in sommige gevallen een overbrugging kan vormen naar levertransplantatie of chirurgie. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Transarteri\u00eble radio-embolisatie (TARE) is een minimaal invasieve procedure voor de behandeling van levertumoren, zoals hepatocellulair carcinoom (HCC) of levermetastasen. Bij deze techniek worden radioactieve microsferen (bolletjes) direct in de tumor ingebracht via de leverslagader. Dit combineert de voordelen van gerichte bestraling met embolisatie om de tumorgroei te remmen. De procedure wordt uitgevoerd door een interventieradioloog […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-54","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/interventioneleradiologie.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/54","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/interventioneleradiologie.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/interventioneleradiologie.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/interventioneleradiologie.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/interventioneleradiologie.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=54"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/interventioneleradiologie.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/54\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":55,"href":"https:\/\/interventioneleradiologie.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/54\/revisions\/55"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/interventioneleradiologie.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=54"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}